Firma wiąże się z zakładem ubezpieczającym jej pracowników umową ubezpieczeniową. Dowodem zawarcia tej umowy jest polisa ubezpieczeniowa. W ubezpieczeniach obowiązkowych , wystawiane są dowody ubezpieczenia, spełniające podobna funkcje, jak polisa ubezpieczeniowa. Umowa ubezpieczeniowa zawiera podstawowe ustalenia takie jak: nazwę ubezpieczyciela, ubezpieczającego i ubezpieczonego, przedmiot ubezpieczenia, okres ubezpieczenia, wysokość sumy ubezpieczenia i składki, ryzyko ubezpieczeniowe oraz sposób postępowania w razie powstania szkody. Wynikają z tego konkretne obowiązki ubezpieczającego i ubezpieczonego. Należą do nich: płacenie składki oraz zgłoszenie szkody. W umowie ubezpieczeniowej może być również określona cześć szkody, która pozostaje do wyrównania przez samego ubezpieczającego i stanowi jego udział własny w pokryciu szkody. Ma to skłonić ubezpieczającego, właściciela firmy, do większej dbałości o stan bezpieczeństwa pracowników i mienia. Podczas współpracy firm z instytucjami ubezpieczeniowymi, w przypadku szczególnie starannego zabezpieczenia mienia oraz dbałości o bezpieczeństwo pracowników, instytucje ubezpieczeniowe stosują obniżki składek ubezpieczeniowych. Ma to miejsce wtedy, gdy firmy stosują dodatkowe zabezpieczenia minia, jak na przykład urządzenia sygnalizujące powstanie ognia, stały dozór przez strażników, urządzenia sygnalizacyjno – alarmowe zabezpieczające przed włamaniami. Jak widać, warto czasami wydać trochę pieniędzy na bezpieczeństwo, które potem zwracają towarzystwa ubezpieczeniowe.

Wszystkie ubezpieczenia można podzielić na: ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenia gospodarcze. Podstawą takiego podziału jest różnorodność źródeł finansowania, odrębność organizacyjna ubezpieczycieli oraz przedmiot ubezpieczenia. W ubezpieczeniach społecznych, źródłem finansowania są przede wszystkim składki opłacane przez pracodawców, a w niektórych przypadkach przez osoby ubezpieczone, jak na przykład rolnicy czy osoby prowadzące działalność gospodarczą. Ubezpieczycielem jest przeważnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych lub inne towarzystwo, a przedmiotem ubezpieczenia jest życie, zdrowie, zdolność do pracy i możliwość zarobkowania. W ubezpieczeniach gospodarczych składki obciążają osoby ubezpieczone, a przedmiotem ubezpieczenia jest głównie majątek lub interesy majątkowe osób prywatnych, zdrowie i fizycznych oraz życie, zdrowie itp. Spośród ubezpieczeń gospodarczych można wyodrębnić ubezpieczenia majątkowe, kompensujące skutki zdarzeń losowych, powodujących uszczerbek na majątku, na przykład pożar, kradzież, powódź oraz ubezpieczenia osobowe, zapewniające świadczenia osobom w razie utraty zdrowia, kalectwo itp. Ubezpieczenia mają charakter ubezpieczeń dobrowolnych, kiedy umowa o ubezpieczenie zawarta jest na podstawie wolnej decyzji ubezpieczającego oraz ubezpieczeń obowiązkowych zawieranych z mocy prawa. Ubezpieczenie społeczne zapewnia świadczenia pieniężne i rzeczowe w razie wypadków losowych powodujących określone potrzeby materialne wynikłe z różnych zdarzeń losowych.

Wśród metod ustalania amortyzacji wyróżniamy metodę liniową i metodę dygresywną. Metoda liniowa jest dość powszechna i szeroko stosowana w Polsce. Polega ona na założeniu jednakowego zużycia się środków trwałych w czasie. Polega na naliczaniu amortyzacji proporcjonalnie do upływu okresu użytkowania środka trwałego, a więc na obciążeniu kosztów odpisami amortyzacyjnymi jednakowej wysokości w poszczególnych okresach obrachunkowych przez cały czas eksploatacji środków trwałych, aż do zrównania odpisów z wartością początkową. Metoda dygresywna oznacza stosowanie wysokich odpisów amortyzacyjnych w początkowych latach użytkowania środków trwałych i stopniowym ich zmniejszaniu w miarę zużywania się tych środków. W pierwszym roku użytkowania oblicza się amortyzację od wartości początkowej – brutto, środków trwałych, a w latach następnych od ich wartości netto. W metodzie dygresywnej stosuje się czynniki podwyższające stawki amortyzacyjne podane w urzędowych wykazach. Wybór metody obliczania amortyzacji należy do firmy. Metoda ta skłania do zwiększania tempa inwestowania i wymiany parku maszynowego, ponieważ pozwala szybciej zgromadzić środki na odtworzenie majątku trwałego. Racjonalne gospodarowanie i wykorzystanie funduszu odtworzeniowego przyczynia się do wzrostu efektywności gospodarczej i wdrażania postępu technicznego. Szybsze nagromadzenie funduszy zmniejsza niebezpieczeństwo strat z powodu zużycia ekonomicznego maszyn i urządzeń. Nad wyborem metody amortyzacji należy się więc zastanowić.